Ο καλός διαχειριστής είναι σαν το διανυκτερεύων φαρμακείο. Δεν κοιμάται ποτέ και είναι πρόθυμος πάντα να εξυπηρετήσει τους φίλους -γείτονες , ότι περίεργο κι αν του ζητήσουν.

 

Χτύπησε τις προάλλες το κουδούνι ,ανοίγω και ήταν ο φοιτητής, ο Κωστάκης, που νοικιάζει στον πρώτο. Ήθελε το παλικάρι έναν φακό κι ένα σουγιά! Όλοι από τον διαχειριστή ζητάνε πράγματα, σκέφτηκα.

Τι το θέλεις νυχτιάτικα το μαχαίρι; Μήπως έχεις κάνα κακό σκοπό; Τον ρώτησα κάπως απότομα. Γέλασε και μου εξήγησε ότι θα πήγαινε εκδρομή με φίλους στο δάσος και θα διανυκτέρευαν, στήνοντας σκηνές στην …άγρια φύση.

Του έδωσα τον φακό και το καλό μου σουγιαδάκι , αυτό με το μονόγραμμα χαραγμένο στην κοφτερή λάμα και τον παρακάλεσα να το προσέχει σαν τα μάτια του. Με καληνύχτισε ευγενικά και έκλεισα αθόρυβα την πόρτα.

Δεν πέρασαν λίγα λεπτά και νά σου πάλι ο Κωστάκης . Τι είναι βρε αγόρι μου, αϋπνίες έχεις και βαράς τα κουδούνια νυχτιάτικα;
…Να ξέχασα πριν να σας ζητήσω κάτι ακόμα, που μου είναι απαραίτητο για την εκδρομή.

Πες μου τώρα οτι θες την ψησταριά με τα κάρβουνα που έχω στο μπαλκόνι;
Σε λίγο θα μου ζητήσεις να έρθω μαζί σας στο δάσος να σας ψήσω και τα παϊδάκια…

Ψάρωσε αρχικά ο νέος , αλλά επανήλθε άμεσα και πήρα την «πληρωμένη» απάντηση. «Αφήστε καλύτερα. Γιατί μπορεί να είστε καλός διαχειριστής , αλλά για ψήστης δεν κάνετε… Ακόμα ηχούν στ΄ αυτιά μου οι βρισιές που ξεστομίζατε προχθές ,όταν κάψατε τις μπριζόλες»…

Έλα, άστα τώρα αυτά του λέω, σε μια προσπάθεια να τον επαναφέρω στην τάξη. Σε τι μπορώ να σου φανώ χρήσιμος αυτή τη φορά;


Να, θέλω να μου δανείσετε εκείνο το ωραίο το σακίδιο ,που φοράτε τακτικά και κόβετε βόλτες δεξιά κι αριστερά ως άλλος Θοδωράκης, αναζητώντας τον επόμενο σταθμό του ρεπορτάζ ή καβαλάτε το ποδήλατό σας και σας χαίρομαι που κατεβαίνετε σαν τρελός την Πόντου.

Σακίδιο «ιn» και ύφος ψαγμένο, μαύρο γυαλί ηλίου ,φόρμα αθλητική , τρελή ταχύτητα με το ποδήλατο. Ο Κωστάκης με τις γαλιφιές του, για να μου πάρει το σακίδιο με …ανέβασε κι είπα κι εγώ να το παίξω τζόβενο.

Μόλις βρήκα το σακίδιο και πριν το παραδώσω άρχισα να το ψαχουλεύω για τυχόν προσωπικά ξεχασμένα αντικείμενα. Ψάχνοντας βρίσκω κάτι κλειδιά, μια κάρτα γιατρού, τα γυαλιά της πρεσβυωπίας και πάνω εκεί λέω μειδιώντας πονηρά: «Κάπου εδώ πρέπει να έχω και τα προφυλακτικά μου»...

Πριν ολοκληρώσω τη φράση μου, πιάνω κάτι μαλακό σε πολύχρωμη συσκευασία, το ανασύρω με αγωνία από το σάκο και τι να δω!

Μια σερβιέτα!!! Αυτή με τα φτερά για μεγαλύτερη προστασία.
Ο Κωστάκης ξεσπάει σε γέλια κι εγώ είμαι ν΄ ανοιξει να με καταπιεί η γη. «Δεν είναι αυτό που νομίζεις», λέω στο νεαρό φίλο μου και ωρυόμενος απευθύνομαι στη γυναίκα μου.

-Τι γυρεύει η σερβιέτα στο σακίδιό μου;

-Προχθές το πήρε η μεγάλη μας κόρη, στην εκδρομή που πήγε με το σχολείο.

Τι την ήθελα την εξυπνάδα με τα προφυλακτικά ; Ρεζίλι των σκυλιών έγινα. Άλλωστε με τρείς γυναίκες στο σπίτι, το πιο πιθανό είναι να βρεις σερβιέτες στις τσέπες σου ή στη χειρότερη περίπτωση να βρεθείς με κάνα τάνγκα κυλοτάκι, αν τύχει και φύγεις βιαστικός για τη δουλειά...

DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd